woensdag 5 september 2012

Woensdag 5 september 2012

Zo, wat is het leven toch raar. Gisteren en vandaag had ik zoveel zin in coldplay! Vandaag zou ik met liefde mijn kaartjes afstaan als mijn tante beter zou kunnen worden.
Ze ligt in het ziekenhuis en al niet te beste vooruitzichten. Het was een kwestie van 'als deze chemo ook niet aanslaat, is het min of meer 'klaar'. Helaas vandaag bij haar op bezoek en de dokter kwam toen wij er waren en voor de tweede keer het doodvonnis. De chemo geven ze niet meer en wat ze nu doen is meer de kwaliteit van het leven en niet meer gericht op genezing of onderdrukking. De leverwaarden waren weer slechter dan twee weken terug en het zag er niet te best uit allemaal.

Ze ziet er ook best slecht uit en geen glans meer in de ogen en ze zag best wel geel en is zo moe. Wat is dit erg. We hadden frambozen mee en het is zo sneu om haar nog te zien proberen ze op te eten in de hoop dat ze nog iets goeds gaan doen. Misselijkheid heeft ze ook last van dus we hopen dat de frambozen binnen zijn gebleven, vanavond maar even bellen....

Ik hoop dat HET middel komt, liever nog, er nu is! Of morgen! Ik zou zo graag zien dat ze beter wordt, al had ik de indruk dat de artsen het gaan opgeven. Zucht.... Morgen hopelijk een leuker berichtje.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen